Copyright 2018 - Custom text here

Ik was eens in Praag op de Karelsbrug. Financieel was alles moeilijk. Ik zag daar een aantal schilders die het speciale talent bezaten hun primaire gezichtsherkenning direct op het papier te zetten. Twintig euro in twintig minuten.

Ik had in mijn jeugdjaren ook een tijd geschilderd. Op zijn Appels. Op de ellebogen door de verf. Terwijl ik wel verdienstelijke gezichten kon tekenen. Ik dacht portretten moet ik eens weer gaan maken. Dan kan ik wellicht volgend jaar weer op vakantie. En kan ik dat financieren door een paar uur ergens in een straat te gaan zitten.

Het speciale talent bezit ik echter niet. Dat is ook weinigen gegeven, en ik prijs mij heel gelukkig met de wetenschap dat ook Rembrand het niet had. Naar model werken levert door het uitschakelen van ieder gevoel voor schoonheid (ook wel genaamd de rechter hersenhelft) soms een aardig gelijkend resultaat. Maar nooit in de vereiste tijd van twintig minuten. En dus nooit helemaal zonder een expressionistiche ondertoon

De ontwikkeling van het portret

  • 1951

    Geboorte

    Het duurde even...maar toen hadden jullie ook wat.

f t g